خسرو گلسرخی

تا آفتابی دیگر

رهروان خسته را احساس خواهم داد
ماه های دیگری در آسمان کهنه خواهم کاشت
نورهای تازه ای در چشم های مات خواهم ریخت
لحظه ها را در دو دستم جای خواهم داد
سهره ها را از قفس پرواز خواهم داد
چشم ها را باز خواهم کرد
خواب ها را در حقیقت روح خواهم داد
دیده ها را از پس ظلمت به سوی ماه خواهم خواند
نغمه ها را در زبان چشم خواهم کاشت
گوش ها را باز خواهم کرد
آفتاب دیگری در آسمان لحظه خواهم کاشت
لحظه ها را در دو دستم جای خواهم داد
سوی خورشیدی دگر پرواز خواهم کرد
خسرو گلسرخی

دوم بهمن ماه مصادف باسالروز تولد خسرو گلسرخی شاعر و مبارز دهه ی پنجاه است . وی که در شهر رشت به دنیا آمد پس از چندی پدرش را از دست داد و ناچار بهمراه مادر و برادرش نزد پدربزرگش به شهر قم مهاجرت می کند . سوابق مبارزاتی پدربزرگ اش در کنار میرزا کوچک ، او را با فرهنگ جهاد و مبارزه آشنا می کند . او در این باره اشعاری به نام های دامون و جنگلی ها دارد . او که در گروه بندی های سیاسی جزء فعالیون چپگرا ومارکسیست محسوب می شد ، را مبارزه با رژیم را در پیش می گیرد. گلسرخی را می توان از چهره های شاخته شده ی چپ دانست که به همراه کرامت الله دانشیان به جرم توطئه  شرکت در گرو گان گیری به اعدام محکوم و سر انجام در 29 اسفند 1359 در میدان چیت گر تهران تیرباران شد.

چند سال پیش تصاویری از وی در شبکه سوم پخش شد ، نقد و تحلیل های فراوانی بر این پخش در داخل و خارج انجام شد برای نمونه اینجا و اینجا و اینجا را می توانید بخوانید . فیلم هشت دقیقه ای مربوط به همین دادگاه را میتوانید در پایین مشاهده کنید.